Archive for the ‘อ่าน’ Category

อ่าน (๑) : อะไรก็ได้?

มีนาคม 21, 2011

 อ่าน

[1] ที่ร้านน้ำปั่น

วานนี้เธอให้ข้าพเจ้าเดินไปหาซื้อหนังสือมาวางไว้ที่ร้านหนึ่งเล่ม อะไรก็ได้? (เธอทิ้งปลายเปิดไว้อย่างนั้น) แม้จะบอกว่าเป็นหนึ่งสืออะไรก็ได้ แต่ด้วยบริบทของร้านและกลุ่มลูกค้าสายหลักและสายรอง ก็จำต้องนึกถึงข้อจำกัดการอ่านและการส่งเสริมบรรยากาศการขาย

ประเด็นอยู่ตรงที่ว่า ร้านอาหารควรมีหนังสือประเภทใดให้ลูกค้าได้อ่านเล่นเพลินๆ หรืออ่านอย่างเอาจริงเอาจัง ในขณะเดียวกันนั้นเอง มันก็ได้ส่งเสริมรสชาติการค้าขายของในร้านไปในตัว  คิดถึงตรงนี้แล้วก็รู้ว่าได้หาเรื่องปวดหัวมาใส่ตัวไปแล้วหนึ่งเรื่อง

ช่างหนังสือมันเถอะ – อะไรก็ได้

[2] ที่ร้านหนังสือ

คำว่าอะไรก็ได้ยังคงย้ำซ้ำไปมาในหัว ในขณะที่ตรงหน้าพร่าพรายไปด้วยหนังสือหลากหลายรส ทั้งเนื้อหนังมังสา  ศาสนา อาหาร อัตตา ศิลปะ วัตถุ วางเรียงกันในห่อพลาสติกใส (บางเล่ม)

หนังสือในรูปแบบของนิตยสารจะสามารถพบเห็นได้อยู่ส่วนหน้าสุดของร้านเสมอ ไม่ค่อย(หรืออาจไม่เคย) เห็นร้านหนังสือร้านไหนที่เอาชั้นวางหนังสือนิตยสารและหนังสือพิมพ์รายวันยันสัปดาห์ไปวางหลบมุมเงียบงันตรงชั้นวางหลังร้าน

ขนมปังอบใหม่มักได้วางตรงชั้นที่โดดเด่นเสมอ

คำว่า ‘อะไรก็ได้?’ บินย้อนกลับมากระแทกท้ายทอยเสื่อมๆอีกครั้ง ทำให้จำต้องบรรจงมองหาอะไรบางอย่างติดไม้ติดมือกลับไปที่ร้าน

[3] ที่นิตยสารผู้หญิง’

จริงๆแล้วเนื้อหาข้างในผู้ชายหรือเพศอื่นๆก็สามารถอ่านได้ (ไม่รู้จะแยกทำไม?) ราคาเฉลี่ยแล้วไม่เกินหนึ่งร้อยบาท มีเกินบ้างเล็กน้อย แต่ที่น่าสนใจคือ ทุกเล่มมีความหนา พิมพ์สี กระดาษอย่างดีและขนาดใหญ่พอสมควร

แน่นอนเศษสองส่วนสามล้วนแล้วเป็นภาพโฆษณาแทรกอยู่ทุกหนึ่งหน้า หมายถึง เมื่อเปิดอ่านเนื้อหาไปสองแผ่น (หรือบางคอลั่มอาจมีเพียงแผ่นเดียว สิบกว่าบรรทัด ที่เหลือเป็นภาพประกอบ) จะพบหน้าโฆษณาสินค้าในเล่ม ประมาณๆอย่างไม่มีอะไรอ้างอิงคิดว่า เนื้อหาจริงๆของหนังสือเล่มหนึ่งไม่น่าจะเกิน ๓๐ หน้าในส่วน ๑๐๐

ข้อดีของหนังสือแบบนี้คือ

๑) ช่วยบริหารข้อมือ เพราะต้องเปิดบ่อยๆ เนื่องจากต่อหน้าแทบไม่มีอะไรให้อ่าน นอกจากดูรูป

๒) เปิดอ่านจากส่วนไหนของเล่มก็ได้ เพราะไม่มีเนื้อหาต่อเนื่องกันยาวๆหลายหน้า ทำให้หนังสือชนิดนี้ไม่จำเป็นต้องมีที่คั่นหนังสือ

๓) มีเกล็ดความรู้รอบตัวเยอะมาก แม้บางครั้งจะซ้ำๆกัน

๔) สั้นๆ ไม่ต้องใช้เวลาทำความเข้าใจกับมันมาก เพราะเขียนอย่างกว้างๆโดยสรุป หลายเรื่องเป็นการจุดประกายความคิดให้ต่อยอดไปในเรื่องอื่นๆได้อีกมากมาย

๕) ครบรส ตั้งแต่นอกบ้าน ในบ้าน เพื่อนบ้าน หรือ ไม่ใช่เพื่อนบ้าน ตั้งแต่สวน ห้องรับแขก แต่งตัว เข้าครัว หรือเรื่องบนเตียง ดวงชะตา(ไม่มีเลขเด็ด) ธรรมะ(ไม่มีพระเครื่อง หรือเครื่องพระ) ศิลปะ วิทยาศาสตร์(สารเคมีเพื่อความงาม) กีฬา(ไม่มีผลบอลกับราคาต่อรอง) และหลักการบริหารความรักเบื้องต้น

ซึ่ง – เมื่อนับข้อดีได้ห้าข้อแล้ว ก็สามารถเลือกได้เสียทีกับหนังสือ อะไรด็ได้?

[4] ที่ร้านน้ำปั่น

วางหนังสือที่ซื้อมาให้เธอลองอ่านดู เธอเปิดผ่านๆไปมาตามข้อดีข้อสองที่กล่าวอ้างไว้ แล้วบ่นพึมพำ “เล่มนี้ไม่เห็นสนุกเลย เล่มก่อนสนุกกว่าอีก” นั่นทำให้นึกคิดถึงเนื้อหาเล่มก่อน ซึ่งแน่นอน ด้วยสมองกากๆอย่างข้าพเจ้า ทำให้นึกไม่ออกเหมือนกันว่า เล่มก่อนกับเล่มนี้มันต่างกันตรงไหน ในเมื่อ โฆษณามันก็ไอ้เหมือนเดิมๆ

“ทำไม่ซื้อเล่มอื่นมาละ?” เธอถาม

“อะ – ไหนบอกว่า อะไรก็ได้”

แน่นอนว่า – บางครั้งเราสามารถคิด ‘อะไรก็ได้’

แต่ไม่อาจตอบ ‘อะไรก็ได้’ อย่างที่คิด

 

โดย (…)

โพสต์ครั้งแรกที่ ‘นักอ่านนักเขียน’

Advertisements