memo : เย็นวันนี้

DSC_9851

เย็นวันนี้

หลังจากทานอาหารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ออกไปเดินเล่นนอกบ้านเสียหน่อย เดินไปหน้าหมู่บ้านเห็นพระอาทิตย์ดวงโตสีแดงสด แดงเหมือนลูกตำลึง แดงเหมือนมะเขือเทศลูกใหญ่

เด็กๆท้ายหมู่บ้านออกมาปั่นจักรยานเล่นกันส่งเสียงโวยวาย วะโว้ย โอ้ย เอี้ย! ประสาแบบเด็กๆ
บ้านบางหลังปิดประตูหน้าต่างเงียบเชียบหลบอากาศร้อนภายนอก เสียงเครื่องทำความเย็นครางหึ่ง

เดินไปจนสุดซอย จากนั้นเดินกลับหลังหัน เดินผ่านเลยบ้านตนเองแล้วเดินต่อไปอีกจนถึงท้ายซอย เด็กปั่นจักรยานตะโกนร้องว่าเพื่อนอีกคนว่าอย่าปั่นล้ำเส้นกลางถนนเข้ามา

เด็กตัวเล็กๆอีกสองคนหาได้สนใจ ล้อบดผิวถนนคอนกรีตฟืดฟัด เสียงโซ่กรอกลับหลังดัง แกรก!.. แล้วกระชากไปข้างหน้าพาจักรยานพุ่งผ่านอากาศ

ลมอ่อนเหมือนความอืดอาดหลังทานอาหารจนท้องตึง อากาศและห้วงเหวแห่งความเชื่องช้าเบิกกว้าง ข้าพเจ้าเดินแตะเท้าก้าวทีละก้าว ทำปากพึมพำคล้ายนับฝีก้าวตนเองแล้วเลิกลากลางทาง

ชีวิตไม่มีเหตุผลเหมือนอาณาเขตแห่งอารมณ์ของเด็กน้อย

เราก้าวข้ามมันไปอย่างไม่ใส่ใจก็เป็นความสุขและความทุกข์ที่มีพร้อมให้เลือกข้างหน้า บางครั้งเราเลือกผิดเสมอ บ่อยครั้งที่เราก้าวข้ามเขตแดนที่หาได้เป็นของเราเอง

บริเวณมากมายในอากาศที่มิได้แสดงเส้นแสงของความเป็นเจ้าของ บ่อยครั้งมีการจับจองโดยเราไม่อาจรู้ตัว กับดักถูกปล่อยวางให้ทำงานอย่างอิสระ

เราเจ็บปวดและหาสาเหตุไม่พบเจอ โปร่งใส ไร้ริ้วรอย และ ไม่ทิ้งรอยแผล

เย็นวันนี้ อากาศอบอ้าว ข้าพเจ้าก้าวเท้าจากบ้านไปหน้าซอย วกกลับไปมาสามสี่รอบ เด็กน้อยปั่นจักรยานร้องตะโกน บ้านท้ายซอยหลังหนึ่งมีต้นมะนาวออกลูกเต็มต้นแต่ไม่มีร่องรอยการเด็ดไปใช้สอย

บ่อยครั้งการหาสาเหตุกับบางเรื่องเป็นการเสียเวลาและทำให้ปวดหัว

แต่เราก็ติดกับมันจนได้…

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: