memo : เธอ เขา ร่ายรำ บนเงาของความอลหม่าน

 

DSC_8030

๑ : เงาในค่ำคืน : เราเดินผ่านเวลาในจังหวะก้าวย่างที่แตกต่างกัน  ดาวประดับดวงแต้มแสง ดูไปไร้ระเบียบ แต่ใครต่อใครก็ชื่นชมว่านั่น งดงามตา นี่ ประทับใจ

บนฟากฟ้าสีครามเข้มขรึม แลอบอุ่นเมื่อแสงไฟสีแดงอมส้มสาดหา ท้องฟ้ามีดาว เบื้องล่างมีแสงไฟประกายวาวของความมันเงาของกระจก โลหะ ผิวน้ำ และดวงตา

ชีวิตมากมายเดินสวนกันโดยไม่พูดจากัน ต่างมองคนคู่รู้ใจ เมื่อพบเจอจึงเอ่ยคำทักทาย กอดคอ ร้องให้ ยิ้มรื่น ในค่ำคืนหนึ่งมีเสียงหัวร่อนับไม่ถ้วน แต่น้ำตาก็มีมากพอให้ระเหยไป กลายเป็นเมฆฝน หยดลงมาให้ชื่นใจอีกครา

DSC_7739

๒ : ผู้คนเดินไปมาและนั่งนอน : หญิงคนหนึ่งค้อนงอนคนรักผ่านคลื่นความถี่ มีความรักลอยไปมาผ่านอากาศมากมาย แต่ใครละ จะจับรับคลื่นเหล่านั้นได้ หากไม่ใช้เครื่องมือสื่อสาร ก็จับกลุ่มคุยงาน ซึ่งความจริงแล้ว เป็นเรื่องของคนในที่ทำงาน อาจเป็นเรื่องครอบครัว ผัวเมียตีกัน ใครแอบชอบคนนั้น หรือมันกลับไปคืนดีกันกับเธอแล้ว

หญิงสาวสูบบุหรี่ ชายชาตรีดื่มสุรา นักศึกษาสาวเดินกอดแขนแฟนหนุ่มนักเรียนขาสั้น ดวงจันทร์ในโปสเตอร์งามผิดตาเพราะดวงใหญ่เกินจริง เด็กเก็บกระป๋องเดินถือถุงแกว่งไปมา คนบ้าเผ้าผมยุ่งเหยิงนอนแผ่หลา ไม่มีใครกล้านั่งใกล้

DSC_7738

๓ : ดนตรีที่ขับขาน : ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งนั่งมองหญิงสาวที่ไม่รู้จัก คำเพลงหลุดลอยออกจากลมหายใจแผ่วเบา ทำนองสอดร้อยไปตามจังหวะกระแทกเท้า หนักเบาเพื่อให้เกิดความแตกต่าง มือข้างหนึ่งกอดกีตาร์กระชับ มืออีกข้างขึ้นเลื่อนเคลื่อนไปมาตามคอกีตาร์

แต่มันยังไม่เกิดเสียง เพราะเขากำลังนั่งเรียบเรียงเสียงฮึมฮัมผ่านกีตาร์ที่ซุกไว้ในซองหนัง คนผ่านไปมาก็ไม่ได้หยุดยืนฟัง เพราะเขายังนั่ง และยังไม่เปิดการแสดง

DSC_7734

๔ : เธอ เขา ร่ายรำ : ในกังวานเสียงแตรรถยนต์ กระหึมครืน-คำรามกราดกร้าวในคืนมืดอากาศหนาวเฉียบ สายลมกรีดผิวอ่อนเยาว์ร้าวเป็นสายในหัวใจอ่อนแอ แต่ไม่ได้ทิ้งความเจ็บปวด

เธอจับมือเขาแน่น และโยกไหวไปมา เขากอดกุมความรักไว้มั่น ราวกับกลัวว่า เธอผู้นั้นจะหลุดหายไปในความอลหม่าน แสงไฟสองผ่านร่าง เกิดเงา

เขาเต้นรำ เธอร่ายร้องเพลงขับขาน วิมานบนพื้นดินหยาบแข็งเหมือนอ่อนนุ่มละมุนละไม มือทั้งสองประคองคู่กันไว้  อุ่นไออาทรต่อกัน

บทกวีเดินได้ ยังคงเคลื่อนไหวรอบกายเขาและเธอ

คนเคลื่อนไหว ต่างก็มีทิศทางจะเดินไป ของตัวเอง ของใครๆ แสงวูบวาบของดวงไฟประชันความสว่างไสว นั่นอาจเป็นตัวแทนความอยากของผู้คน หรือของใครๆ ที่ได้ล่วงล้ำราตรี 

เงา

แสงสี  ผู้คนล้วนอลหม่าน

ความสำราญ เดินทางไกล เมื่อในราตรียังไม่สิ้นสูญ จิตใจผู้คนยังคงถูกปลุกให้ลุกเล่นร่ายรำ

รุกล้ำ ค่ำคืน นานเท่านาน

 

เขา-เธอ

ยังร่ายรำ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s


%d bloggers like this: