memo : ใต้น้ำ-ว่างเปล่า

hp20100102-015

บางครั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะทำ ก็เป็นอันต้องผิดเพี้ยนไป ด้วยอะไรบางอย่างก็ตามที แต่นั่นมันทำให้เกิดช่องว่าง

ความว่างเปล่าเข้ามาแทนที่ และรอให้เราเฝ้าคิดว่า จะทำอะไรเพื่อถมทับมันให้เต็ม ซึ่งความจริงแล้ว การเพิ่มเติ่มอะไรลงไปนั้น อาจเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นก็ได้

hp20100102-031

วันนี้ก็เหมือนกันอีกวัน ให้เหตุผลกับอารมณ์ขณะนั้นไม่ได้ นั้นทำให้ยิ่งอึดอัด หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน แต่มันก็เป็นเพียงการทำงานของตาและสมองในการจดจำ แต่ไม่ต่างอะไรกับการกินอาหารที่ไม่รู้รส

เรารู้ว่าเรากินอะไรลงไป แต่เราไม่อาจรู้สึกรู้สาอะไรกับมันเลย มีแต่ความเวิ้งว้างที่ถมลงไปภายในใจทุกขณะ  บางสิ่งหายไปงั้นสิ?

hp20100102-038

ปลาตัวหนึ่งว่ายเชื่องช้าภายใต้ผิวน้ำที่กระเพื่อมไหว มันจะรู้มั้ยนะว่ารอบตัวมันคือน้ำ อาจเป็นได้ว่ามันไม่รู้สึกถึงความมีตัวตนของน้ำ เหมือนคนที่อยู่ในความว่างเปล่า โอบล้อมด้วยอากาศ แต่ไม่เคยสำเหนียกถึงความมีอยู่ของมัน

ภายใต้ผิวน้ำ

หากว่าเราเป็นดั่งเช่นปลา เราคงคิดได้ว่า กำลังเคลื่อนไหวไปมา – หาใช้ในน้ำ แต่เป็นการเคลื่อนย้ายไปในความว่างเปล่า

อย่างเชื่องช้า

hp20100102-017

Advertisements

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง to “memo : ใต้น้ำ-ว่างเปล่า”

  1. soul Says:

    ฮูปงามขนาดเลยอ้าย ส่วนกำบรรยายก็ได้อารมณ์จ๊าดดี

    แต่ขอโทษที ข้า’เจ้าบอกได้เลยว่า บ่เจื้อ !
    ตึงบ่เจื้อแต๊เลาะ คนหั๋วใจสีชมพูตี้ไหน เปิ้นจ่มเรื่องก๋วง (ว่างเปล่า) กั๋นจะอี้

    ปะ ๆ ๆ

    ปิ๊กไปเขียนเรื่อง “ณ รัก” มาแก้ตั๋วใหม่เลย
    555555+

    .

    สวัสดีปีใหม่เจ้า

    😀

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: