memo : ฟ้าเย็น-แต่อบอุ่น

DSC_0994 

คนเรา- อาจบางครั้งรู้สึกว่าตัวตนนั้นใหญ่โตมากมายในขณะเวลาหนึ่งเมื่ออยู่ในพื้นที่หนึ่ง และมีบ้างที่หลุบเล็กลงเมื่อสภาวะปัจจัยหลายสิ่งเคลื่อนไหว กลายเป็นเท่าเทียม ไม่มีขนาดแตกต่างจากสิ่งรายข้าง

DSC_0989

จริงหรือไม่ว่า เล็กหรือใหญ่ อยู่ที่ใจคิด เพียงบิดมุมเล็กน้อย จากเล็กกลายใหญ่ ใครบ้างอยากตัวเล็กกว่าสิ่งที่เทียบเคียง ย่อมมีมากแต่ก็ไม่ทั้งหมด บางคน-และบางเวลา ก็คิดอยากหดตัวลงให้ลีบเล็กจนแทบจะมลายหายไปกับอากาศธาตุ เพื่อหลบหนี ตั้งหลัก พักผ่อน

DSC_0980

เวลา คลี่คลาย เรื่องราวมากมาย – ไม่ทั้งหมดหรอกที่สามารถมลายหายไปจากโลก อย่างน้อยก็ยังคงเหลือเศษซากให้ต้องจัดเก็บด้วยตัวเอง ไม่มีใครช่วยเหลือใครอย่างเต็มที่ แม้จะพยายามอย่างถึงที่สุด มันมีความจำเป็นต้องหยุดไว้ตรงเส้นแบ่งที่ไม่อาจมองเห็น จากนั้นสิ่งที่หลงเหลือคือ สิ่งที่ตัวเองต้องจัดการเอง ไม่มีใครสามารถล่วงล้ำเข้ามาได้

ท้องฟ้า – จริงหรือไม่ว่ามันแบกความระทมไว้มากมาย รับเอาความหวังไร้จุดสูญสิ้น กลืนกินลงไปแล้วถ่ายทอดกลับออกมาเป็นความชุ่มเย็นและความเกรี้ยวกราดเหน็บหนาว  ภายใต้ฟ้านี้ มีสักกี่คนได้รับน้ำฝนสะอาดเย็น มีอีกกี่มากมายร้ำให้เพราะความเกรี้ยวกราดแห่งอัสนี หรือมีอีกนับไม่ถ้วนที่ไม่เคยใยดีต่อความเป็นไปในฟากฟ้า

เมฆยังคงหมุนเวียนเปลี่ยนไป ใน นภา ฟ้า และ กาลเวลาอัสดง

DSC_0997

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: