กาแฟเย็น(ๆ): ตามหลังพี่ใหญ่

มนุษย์ไม่เคยละทิ้งความรัก และความเกลียดชังตราบเท่าที่ชีวิตของพวกเขายังมีลมหายใจอยู่ ลูกคลื่นแห่งอารมณ์พัดมาแล้วพัดไป ตามการผันเปลี่ยนของกาลเวลา

ตลอดชีวิตของมูซาชิมีคนโกรธแค้นในชัยชนะของเขา และประณามการกระทำของเขาในวันนั้น(วันที่ประลองฝีมือกับซาซากิโคยิโร่)

โลกนี้เต็มไปด้วย เสียงต่างๆนานา พวกปลาเล็กปลาน้อยจะปล่อยตัวเองไปตามกระแส เริงร่าร้องเพลง ระริกระรี่ไปตามกระแสคลื่น ที่มีขึ้นมีลง แต่จะมีใครบ้างที่รู้ซึ้งถึงหัวอกของน้ำที่อยู่ลึกใต้ทะเล หนึ่งร้อยเซียะนั้น? จะมีใครบ้างบ้างที่ล่วงรู้ถึงความลึกล้ำของมัน?

โยชิคาว่า เอญิ/ในเรื่องมูซาชิ

วันนี้เดินถ่ายรูปงานช่วงเย็น เครื่องจักรกำลังทำงาน เราเองก็อยากจะถ่ายขั้นตอนการทำงานตั้งแต่เริ่ม แสงแดดก็ลางลงทุกที แสงน้อยภาพก็เริ่มมืด เครื่องจักรเครื่องหนึ่งจบการทำงาน อีกเครื่องหนึ่งกำลังเดินเครื่องทำงานใหม่อีกจุด กระบวนการที่ยังไม่เคยบันทึกกำลังจะเริ่มขึ้น

ข้าพเจ้ารีบเดินเพื่อไปดักด้านหน้าของเครื่องจักร กลัวว่ากระบวนการนั้นจะไม่ได้บันทึก พื้นทางเดินเต็มไปด้วยเศษหินปูน เศษท่อแตก ดินโคลน ทราย ดินเหนียว ข้าพเจ้าเห็นพื้นทรายราบเรียบและแห้ง ก็รีบกระโดดเข้าไป ด้วยหวังว่าจะอาศัยพื้นทรายเดินผ่านไป วืด…

เท้าข้าพเจ้าจมลงไปเกือบครึ่งแข้ง พี่ที่เดินตามมาร้องทัก “จะบอกอยู่แล้วเชียว”

ข้าพเจ้ากระโดดขึ้นมาจากบ่อโคลน(ที่โบ๊ะหน้าด้วยผิวทราย) โชคดีที่ไม่จมลงไปทั้งตัว โคลนที่อยู่ใต้ทรายติดขึ้นมาเกือบครึ่งขา รีบไปหาน้ำล้างออกเพราะโคลนที่ติดมามีสารเคมีผสมอยู่ เป็นสารเคมีที่คล้ายกับเทียน ใช้รักษาสภาพดินด้านล่างไม่ให้ไหลเข้ามาในหลุมที่กำลังทำการเจาะเข็ม

พวกพี่ๆที่กำลังคุมรถปูนก็หันมาเหลือบมอง ข้าพเจ้าเลยถ่ายแชะเข้าไปอีกรูป พร้อมกับเดินตามคนนำทางคนเดิม โดยที่ข้าพเจ้าจะเดินตามหลังตลอดเวลา ปล่อยให้พี่แกเดินนำหน้า เพราะพี่แกรู้ว่าตรงไหนเหยียบได้ ตรงไหนเหยียบไม่ได้ ใครกำลังทำงานอะไรกันอยู่จะได้ไม่ไปขวางมือขวางเท้าชาวบ้าน

แสงแดดหายไปแล้ว ดวงจันทร์ครึ่งดวงลอยขึ้นมาอวดโฉม เครื่องจักรยังทำงานไปหยุดพัก คนก็เช่นกัน ยังทำงานอยู่ จะว่าไปแล้วคนงานกลับชอบทำงานตอนกลางคืนมากกว่าเพราะไม่ต้องต่อสู้กับแดดร้อนๆตอนกลางวัน ข้าพเจ้าเก็บภาพสุดท้ายก่อนที่ความมืดจะเข้มยิ่งกว่านี้

วันนี้ทำให้ได้คิดอย่างหนึ่งว่า อะไรที่เราเห็นว่าเรียบๆแห้งๆก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะเป็นไปตามสิ่งที่สายตามองเห็นเสมอไปแม้แต่กล้องถ่ายรูปยังหลอกลวงเลย ท้องฟ้าก่อนถ่ายเห็นเป็นสีเทาเข้มชัดๆ พอกดถ่ายออกมาไหงมันกลายเป็นสีน้ำเงินไปได้หว่า

มีอะไรที่เราเชื่อได้มั่งหว่า ชักไม่แน่ใจแล้วว่า สิ่งที่เราเห็นกับสิ่งที่กล่องบันทึกได้อย่างไหนมันเป็นสิ่งแท้กันแน่ แต่ที่แน่ๆเมื่ออยู่ในพื้นพิเศษสมควรเชื่อฟังเจ้าถิ่นไว้ก่อน

คำคมวันนี้

“เดินตามหลังพี่ใหญ่ ไม่ตกบ่อโคลน”

บันทึกเมื่อ ๑๙ /กันยายน/๒๕๕๐

Advertisements

2 Responses to “กาแฟเย็น(ๆ): ตามหลังพี่ใหญ่”

  1. EscRiBiTioNiSt® Says:

    ฮ๊าาาา รูปท้องฟ้าสีน้ำเงิน กับดวงจันทร์งามแต๊..

    ปล. แหะ หายหน้าไป กว่าจะโผล่มาได้.. ดองโพสต์ท่านดาบไปนอนสองนาน :p

  2. ถ่ายรูปผลิตภัณฑ์ Says:

    ขอบคุณค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: