memo : หนาวแล้ว รึนั่น

หนาวแล้ว – รึนั่น?

อากาศฝ้าๆ นับแต่ยามเช้า – ตายห่า (ตื่นสาย) แต่ก็ยังมิวายยืนดมความเย็นยามเช้า ลมหนาวโชยเข้าจมูก ห่อตัวเล็กน้อยเพราะใส่เสื้อเนื้อบางแต่ยามราตรี ก็-มันไม่มีใครบอกก่อนนี่ (หว่า) ว่ายามเช้าจะหนาวจับใจ

และจากนั้น  กอดอกถูมือตนไปมาให้อุ่น หาเสื้อหนาวไม่ค่อยหนามาใส่ – แน่ละ บางคนอยากหนาว : )  เพื่อให้รู้คุณค่าของความอุ่น ตระเตรียมเว้าวอนอ้อนใครใกล้เคียง ให้แบ่งปันความอุ่นนั้นแด่ตน

Memo : บันทึกเก่า 51-09

Memo : ส่วนแบ่ง 18-09-2551 – 17:20 น. เพลง : Flowers and sword

มีคนเล่าให้ฟัง – เมื่อไม่นานมานี้ – วันนี้

มีอาหลานคู่หนึ่งไปตลาด เจ้าหลานตัวเล็ก ไปดึงล็อตเตอรี่บนแผงขาย – อาเห็นแล้วห้ามก็ไม่ฟัง หลานฉีกติดมือออกมา

อาเลยตามเลยซื้อด้วยความจำใจ

memo : แสงส่อง

วัน วันหนึ่ง ฟ้าก็สดใส บ้าง เพราะมันมีแสงแดดและความโปร่งของอากาศ ฝนก็ตกบ้าง และก่อนนั้นก็มักมีเมฆสีดำ หม่น และส่งเสียงร้องน่าหวาดกลัว

memo : ชายคนหนึ่ง

-1-

เช้าเมื่อวาน หมอกลงจนมองไม่เห็นตึกที่อยู่ไกลลิบ

นิทานสามจุด : เทวดาขี้เกียจ (จบ)

: ความเดิม ตอนที่แล้ว : เวลาล่วงผ่านไปแล้วสามวัน คนทั้งสามยังไม่มีใครกลับมาสักคนเดียว และ จากนั้นไม่นาน เทวดาจอมขี้เกียจก็ได้พลังมากมาย เมฆของเขาใหญ่ขึ้น และลอยสูงขึ้น สูงขึ้น เหล่าเทวดาที่รู้จักเขาต่างประหลาดใจ ทำไม? เจ้าเทวดาจอมขี้เกียจถึงได้พลังงานมากมายถึงเพียงนั้น

---

คุณอาเงียบอยู่นาน มองผ่านไปบนท้องฟ้ามืดมิด แสงดาวสั่นไหวบางดวง และบางดวงเจิดจ้าสงบนิ่ง จากนั้นขยับตัวเล็กน้อยในทีท่าอันผ่อนคลาย ก่อนจะกล่าวอะไรเล็กๆน้อยๆ

“หนูไม่อยากรู้บางรึไงครับ ว่าอาอธิษฐานอะไรกับดวงดาว”

หลานสาวตัวน้อยส่ายหน้า อมยิ้มเล็กน้อย ในความสว่างจากภายในห้องถึงพื้นระเบียงเล็กน้อย ดวงตาเธอมีประกายสดใส

“เอาเถอะ เรื่องมันก็มีต่อไปว่า…”

memo : เบลอ

ค่ำคืนหนึ่ง และ การสนทนา ประสาคนเบลอๆ

ปกติทำงานอยู่กับจอคอมพิวเตอร์มากน้อยแค่ไหนคะ

ปารมิตา… พูดว่า:เมื่อก่อนตอนจบใหม่ๆ แทบเรียกได้ว่าทั้งวัน ทั้งคืน น่าจะมีตอนหลับเท่านั้นที่ไม่ต้องเจอหน้าคอมพิวเตอร์ เดี้ยวนี้..

เดี้ยวนี้เริ่มน้อยลง เพราะส่วนใหญ่ทำงานภาคสนามมากกว่า ไม่ค่อยได้ใช้คอมพิวเตอร์นอกจาก หาข้อมูลในเน็ต หรืออ่านบางอย่าง ที่หาอ่านได้ในเน็ตเท่านั้น

ใช้มือและสมองมากขึ้น