memo : หิน – กินได้

“หิน-กินได้” นั่นไม่ได้หมายถึงหินที่ใช้รับประทานสำหรับนักการเมือง-บางประเทศ แต่ผมกำลังเอ่ยถึง ‘นิทาน’ สองเรื่อง 

memo : ‘สงวนลิขสิทธิ์’ เมื่อนักรีวิว(บางคน) อ่านแล้วตกใจ!!

‘สงวนลิขสิทธิ์’ เมื่อนักรีวิว(บางคน) อ่านแล้วตกใจ!! – ด้วยความสัตย์ซื่ออย่างที่สุด เพราะไม่เคยอ่านสามสี่บรรทัดตรงนี้แต่อย่างใด ไฉนวันดีคืนดี – แถมอากาศดี ก็นึกอยากอ่านข้อความตรงนี้ขึ้นมา

เปล่า!! ไม่ได้อยากอ่านตรงนั้นหรอก ความจริงคือ อ่านหนังสือเล่มหนึ่งของคุณรงค์ วงศ์สวรรค์ ‘ไม่นานเกินรอ’ อ่านแล้วมีช่วงท้ายเล่มเป็นเรื่องราวที่มีกลิ่นไอการต่อสู้ระหว่างประชาชนกับรัฐ หรือมีการ รัฐ – ประหาร(ประชาชน) เกิดขึ้น จึงไม่ค่อยแน่ใจว่า พศ. ใดกันนะ ที่ปรากฏในหนังสือ

memo : หนาวแล้ว รึนั่น

หนาวแล้ว – รึนั่น?

อากาศฝ้าๆ นับแต่ยามเช้า – ตายห่า (ตื่นสาย) แต่ก็ยังมิวายยืนดมความเย็นยามเช้า ลมหนาวโชยเข้าจมูก ห่อตัวเล็กน้อยเพราะใส่เสื้อเนื้อบางแต่ยามราตรี ก็-มันไม่มีใครบอกก่อนนี่ (หว่า) ว่ายามเช้าจะหนาวจับใจ

และจากนั้น  กอดอกถูมือตนไปมาให้อุ่น หาเสื้อหนาวไม่ค่อยหนามาใส่ – แน่ละ บางคนอยากหนาว : )  เพื่อให้รู้คุณค่าของความอุ่น ตระเตรียมเว้าวอนอ้อนใครใกล้เคียง ให้แบ่งปันความอุ่นนั้นแด่ตน

Memo : บันทึกเก่า 51-09

Memo : ส่วนแบ่ง 18-09-2551 – 17:20 น. เพลง : Flowers and sword

มีคนเล่าให้ฟัง – เมื่อไม่นานมานี้ – วันนี้

มีอาหลานคู่หนึ่งไปตลาด เจ้าหลานตัวเล็ก ไปดึงล็อตเตอรี่บนแผงขาย – อาเห็นแล้วห้ามก็ไม่ฟัง หลานฉีกติดมือออกมา

อาเลยตามเลยซื้อด้วยความจำใจ

memo : แสงส่อง

วัน วันหนึ่ง ฟ้าก็สดใส บ้าง เพราะมันมีแสงแดดและความโปร่งของอากาศ ฝนก็ตกบ้าง และก่อนนั้นก็มักมีเมฆสีดำ หม่น และส่งเสียงร้องน่าหวาดกลัว

memo : ชายคนหนึ่ง

-1-

เช้าเมื่อวาน หมอกลงจนมองไม่เห็นตึกที่อยู่ไกลลิบ