ก่อนนอน

จะว่าไปแล้ว นี่ออกจะเข้าขั้นเรื่อยเปือยเสียแล้วแต่ก็ ช่างมันเหอะ



วานนี้หยิบหนังสือเก่าในตู้ขึ้นมาอ่าน เล่มนี้มีลายเซ็นของพี่จอบด้วย

พี่แกนั่งเซ็นจนนิ้วหงิกก็น่าเห็นใจแกเหมือนกัน  ตอนนั้นไปงานหนังสือก็ไม่คิดหรอกว่าจะซื้อหนังสือเพื่อเอาลายเซ็นนักเขียน  ที่ซื้อก็เพราะว่าอยากจะอ่านเนื้อหาข้างในนั้นจริงๆ

ชอบหนังสือสารคดี และเห็นว่าหนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับคนกรุงเทพมาก  เพราะเวลาอ่านแล้วมันทำให้เรานึกได้ว่า  ประเทศไทยนี้มันไม่ได้มีแค่จังหวัดกรุงเทพ

ไม่ได้มีแค่คนเมือง หรือคนต่างจังหวัด ยังมีอีหลายเชื้อชาติหลายสายพันธุ์ ที่อาศัยอยู่บนโลกใบนี้  การได้อ่านภาพรวมตรงบทบรรณาธิการ ยิ่งทำให้รู้สึกสนุก เมื่อได้นึกย้อนและเชื่อมโยงระหว่างอดีตและปัจจุบัน



บางสิ่งเหมือนเป็นการทำนาย  ยิ่งเมื่อได้ตรองดูยิ่งรู้สึกว่าสิ่งบางสิ่งเกิดขึ้นมาและส่งผลจริงๆตามนั้น

แต่บางสิ่งก็เกิดเหตุให้มีอันต้องแปรเปลี่ยนไป

อนาคตคือความไม่แน่นอน  อาจารย์โยดาว่าไว้เช่นนั้น  เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วก็.. ขอพลังจงอยู่กับท่าน(ที่ยังไม่หลับ)

เถอะ…