โกธิคธานี : (1) โอกาส

(1) โอกาส

อาจารย์ท่านหนึ่งเคยบอกกับเขาว่า โอกาสเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดี โดยเฉพาะเรื่องดีๆนั้น เมื่อเกิดขึ้นมาแล้ว อย่าเสียเวลาคิดคำนวณเลยว่า จะมีโอกาสที่ดีกว่านี้อีกหรือเปล่า

"เพราะิสิ่งที่เราคิดว่ามันน่าจะดีกว่า ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะเกิดขึ้นเมื่อไร"

ดังนั้นแล้ว ตรงหน้าขณะนี้คือโอกาสที่จะได้เดินทางไกล ไปพบเห็นพื้นที่และผู้คนที่แตกต่างจากที่เคยพบเจอในวันเวลาสามัญ

๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๔

การเดินทางเริ่มต้นนับตั้งแต่ที่เท้าข้างหนึ่งก้าวขึ้นเครื่องบิน อีกข้างหนึ่งก็ก้าวตามติดกันมา ภายในห้องโดยสารเครื่องบินเปิดไฟสว่าง ภายนอกเป็นความืดมิดประมาณห้าทุ่มกว่าในเวลาท้องถิ่น ล้อเครื่องบินยังแตะพื้นรันเวย์นิ่งไม่ขยับไหว ใครอีกหลายคนเดินต่อแถวเข้าที่นั่งตามหมายเลขที่ระบุไว้ในตั๋วเครื่องบิน

กระจกมองออกสู่ภายนอกทำให้เห็นแสงไฟของลานบินเต็มพื้นที่ ในระนาบของการมองเห็นนั้น แสงไฟดูไปเหมือนไม่ได้ถูกจัดเรียงให้เป็นระเบียบ บางดวงสว่างไสวนิ่ง บางดวงวาบขึ้นและดับลงเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ

แอร์โฮสเตสเดินแจกหูฟังสำหรับใช้ระหว่างเดินทาง เขานั่งมองดูสิ่งต่างๆภายนอก นานจนทุกอย่างเริ่มเคลื่อนไหวในขณะที่ตัวของเราอยู่นิ่งเฉยตรงที่นั่ง ดวงไฟที่ไร้ระเบียนเมื่อสายตาเคลื่อนผ่านไปในอีกมุมหนึ่ง ก็กลับเห็นว่า แท้จริงแล้วมันถูกจัดวางให้เรียงรายเป็นแนวยาว จากจุดหนึ่งไปหาจุดหนึ่ง จนเครื่องบินยกระดับความสูงขึ้น จุดต่างก็ดูเล็กลงไปเรื่อยๆ จากน้อย จุดแสงไฟเริ่มมากขึ้นมากขึ้น

เหมือนดวงดาวทั่งฟ้าหล่นลงไปอยู่เบื้องล่าง เขาไม่เคยมีโอกาสได้เห็นแสงไฟของเมืองในยามค่ำคืนได้มาเท่านี้ เมื่อยกกล้องถ่ายถ่ายภาพขึ้นเพื่อเก็บบันทึกสิ่งที่พบเห็นไว้ กลับได้เพียงเส้นแสงที่ทอดยาวตามการเคลื่อนที่ของเครื่องบิน

เขาถอนใจยาวด้วยความเสียดายภาพที่เห็นตรงหน้าไม่อาจจะเก็บเกี่ยวเอาไว้ได้ เวลาเคลื่อนอย่างเชื่องช้า เห็นแสงไฟดวงเล็กๆเคลื่อนตัว เหมือนกันกับที่คนเราเวลามองมดตัวน้อยๆค่อยๆเดินต้วมเตี้ยม

ดวงไฟในห้องโดยสารสว่างขึ้น ภาพที่อยู่หลังกระจกถูกแสงสว่างกลบหาย ผู้บังคับการบินแจ้งลูกเรือให้ทราบถึงจุดหมายความสูงจากพื้นดิน เวลาในการเดินทาง เครื่องบินลอยพ้นเมฆมาแล้ว ทุกอย่างมืดมิด หน้าต่างถูกปิดและ เวลาเดินทางยังเหลืออีกสิบชั่วโมงกว่าจะถึงสนามบินแฟรงค์เฟิร์ตในเยอรมนี

ภายในห้องโดยสาร ทุกคนกลับมาอยู่กับตัวเองและคนข้างกาย หากไม่ได้มองตัวเลขหรือเข็มนาฬิกา แสงไฟสามารถทำให้เราลืมไปว่า เราอยู่ในเวลากลางวันหรือกลางคืน และพวกเขาเหล่านั้นได้ออกเดินทางไปในโลกส่วนตัวอีกครั้ง ด้วยพาหนะที่แตกต่างกัน   ส่วนตัวเขาเองขณะนั้นรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เห็นสิ่งต่างๆเบื้องล่าง  เขาคิดว่า

โอกาสไม่ได้เกิดขึ้นได้บ่อยครั้งจริงๆ _ เขาถอนใจยาวอีกครั้ง

 

ตอนต่อไป : (2) ไรน์ แม่น้ำที่ไหลจากทิศใต้ขึ้นเหนือ