ณ รัก (๒) : รอย

ในร้านหนังสือ  มีบ้างที่เขาและเธอ อาศัยสถานที่นั้น – เดินเล่น – พูดคุย และอื่นๆเท่าที่นึกได้ในเวลาไม่กี่วินาที

บางทีแผนการต่อเวลามักแปรผันตามอารมณ์  มันไม่ถึงกับสร้างความวุ่นวายนัก เพียงเข้าใจและปรับรับความเปลี่ยนแปรได้ทุกขณะ เพียงเท่านั้นคืนวันก็ผ่านไปอย่างราบรื่น

เธอ : หยิบหนังสือขึ้นมาหนึ่งเล่ม ให้เขาดูว่าดีหรือไม่

เขา : บอกเธอว่า "ไม่รู้แหะ – ไม่เคยอ่าน" และหยิบหนังสือที่เขาอยากอ่านให้เธอดูบ้าง เป็นหนังสือแปล ผลงานนักเขียนชาวญี่ปุ่น

เธอ : มองหนังสือแล้วบอกเขาว่า "ปกสวยดี – ทำไมชอบเลือกแต่ที่ปกสวยละ?" เธอยิงคำถาม

 

เขา : มองปกหนังสือ "ไม่นะ เคยอ่านงานเขาแล้วดี ไม่ได้เลือกที่ปกสักหน่อย"

เธอ : หรี่ตามองเขา สายตาเธอ (ไม่อยากบรรยาย) "ก็เห็นหนังสือคุณแต่ละเล่มปกสวยทั้งนั้นนี่"

เขา : ถอนหายใจเฮือก "เหรอ ไม่ได้สังเกต" พูดจบเขายิ้ม – รอยยิ้มตัดบทได้ดี (บางสถานการณ์)

ว่าไปแล้วปกหนังสือมักแสดงออกถึงความใส่ใจของผู้เขียน ผู้นำเสนอผลงาน หรือแม้กระทั่งหนังสือแปลที่ผู้รับผิดชอบรับไม้ต่อจากต้นฉบับมาทำให้สอดคล้องกับเนื้อหา จึงอาจเป็นได้ว่า หนังสือปกสวยพลอยได้กุศลจากเนื้อหาที่ดีแล้วในระดับหนึ่งก็เป็นได้

เธอ : ได้หนังสือที่เธอต้องการแล้ว หยิบหนังสือของเขาประกบคู่ หนังสือคนละแนว และเธอชี้ที่ปกหลังของหนังสือให้เขาดู พูดว่า "ไม่เป็นไรเหรอ? "

เขา : มองตามที่เธอชี้ มันเป็นรอยเหมือนเชือกรัดที่มีสี ที่ปกหลัง มันถูกรัดจนเกิดร่องเป็นรอยลึก ว่าไปแล้ว เขาแทบไม่สังเกตมันเลยด้วยซ้ำ ด้วยเพราะมันเป็นตำแหน่งที่ไม่สลักสำคัญอะไร

เขาอดยิ้มในความละเอยดของเธอมิได้  จากนั้นบอกเธอว่า "ไม่เป็นไรหรอก"

เขา (คิด) ‘นั่นไม่ได้ทำให้เนื้อหาข้างในเปลี่ยนแปลงเลย’ คิดไปก็ยิ้มไป

เธอ : "ยิ้มอะไร? – ไปจ่ายเงินเลย"

เขา : มองหนังสือที่เธอเลือกและส่งมันมาให้เขา แย้มยิ้มเล็กน้อยก่อนกระแอม แล้วพูดขึ้นว่า

"เฮ้ย – เล่มนี้ก็ปกสวยนี่นา"

น้ำเสียงของเขาออกไปทางเล้อเล่น แต่เธออาจแปรความหมายว่าเป็นการล้อเลียน

เธอ : "นี่" แล้วเอาหนังสือสองเล่มฟาดเขาที่หลังหนึ่งที "ไปเลย ไป"

แล้วเธอแอบอมยิ้ม

และเขาแอบเห็น : )

 

หมายเหตุผู้เขียน : ณ รัก เป็นเรื่องแต่ง เป็นเรื่องรักเล็ก ๆ  จากคำบอกเล่าจากบรรดาสหายหลายท่าน ที่มีน้ำใจแบ่งปันเรื่องราวอันอบอุ่นระหว่างชีวิตคู่ ขอบคุณที่มาของเรื่องราวทุกเรื่องมา ณ ที่แห่งนี้ ที่แห่ง ณ รัก