memo : หิน – กินได้

“หิน-กินได้” นั่นไม่ได้หมายถึงหินที่ใช้รับประทานสำหรับนักการเมือง-บางประเทศ แต่ผมกำลังเอ่ยถึง ‘นิทาน’ สองเรื่อง 

memo : ‘สงวนลิขสิทธิ์’ เมื่อนักรีวิว(บางคน) อ่านแล้วตกใจ!!

‘สงวนลิขสิทธิ์’ เมื่อนักรีวิว(บางคน) อ่านแล้วตกใจ!! – ด้วยความสัตย์ซื่ออย่างที่สุด เพราะไม่เคยอ่านสามสี่บรรทัดตรงนี้แต่อย่างใด ไฉนวันดีคืนดี – แถมอากาศดี ก็นึกอยากอ่านข้อความตรงนี้ขึ้นมา

เปล่า!! ไม่ได้อยากอ่านตรงนั้นหรอก ความจริงคือ อ่านหนังสือเล่มหนึ่งของคุณรงค์ วงศ์สวรรค์ ‘ไม่นานเกินรอ’ อ่านแล้วมีช่วงท้ายเล่มเป็นเรื่องราวที่มีกลิ่นไอการต่อสู้ระหว่างประชาชนกับรัฐ หรือมีการ รัฐ – ประหาร(ประชาชน) เกิดขึ้น จึงไม่ค่อยแน่ใจว่า พศ. ใดกันนะ ที่ปรากฏในหนังสือ

ณ รัก (๔) : เสื้อหนาว

ฤดูหนาวเดินทางถึงช้ากว่ากำหนด เล็กน้อย
และเมื่อมันมาถึงไม่นาน มันก็ปลิวหายไปอย่างที่ไม่ทันเอ่ยปากทักทาย – แย่ (เขาคิด)

แต่ถึงกระนั้นเขาเองก็มักชอบสวมใส่เสื้อคลุมตัวเก่งเดินไปมาระหว่างวัน โดยเฉพาะหลังเลิกลาจากการงานที่ชวนเวียนหัว

 

ณ รัก (๓) : ซ่อนแอบ

 

ดอกชบากลีบขาวอมชมพู่บานรับแสงแดดยามเช้า เสียงระฆังตีบอกเวลาเข้าเรียน ‘ก๊องๆ’ เด็กในเครื่องแบบวิ่งไปยังหน้าเสาธง ร้องเพลงประจำชาติและ ท่องจำคุณธรรมตามกันและกัน จากนั้นเดินตามกันเป็นแถวเข้าห้องเรียน

 

ณ รัก (๒) : รอย

ในร้านหนังสือ  มีบ้างที่เขาและเธอ อาศัยสถานที่นั้น – เดินเล่น – พูดคุย และอื่นๆเท่าที่นึกได้ในเวลาไม่กี่วินาที

บางทีแผนการต่อเวลามักแปรผันตามอารมณ์  มันไม่ถึงกับสร้างความวุ่นวายนัก เพียงเข้าใจและปรับรับความเปลี่ยนแปรได้ทุกขณะ เพียงเท่านั้นคืนวันก็ผ่านไปอย่างราบรื่น

เธอ : หยิบหนังสือขึ้นมาหนึ่งเล่ม ให้เขาดูว่าดีหรือไม่

เขา : บอกเธอว่า "ไม่รู้แหะ – ไม่เคยอ่าน" และหยิบหนังสือที่เขาอยากอ่านให้เธอดูบ้าง เป็นหนังสือแปล ผลงานนักเขียนชาวญี่ปุ่น

เธอ : มองหนังสือแล้วบอกเขาว่า "ปกสวยดี – ทำไมชอบเลือกแต่ที่ปกสวยละ?" เธอยิงคำถาม

ณ รัก (๑) : ตามใจ

เวลาเย็น ความจริงควรเป็นเวลาเลิกงานของใครหลายคน แต่มีบ้างที่บางคนยังต้องอยู่ในที่ทำงาน ภาระหน้าที่ ภัยทางธรรมชาติ หรือความอยากส่วนตัว

เธอ : เขียน จม. ดิจิตอล หาเขา

"ตอนนี้ถึงบ้านแล้ว วันนี้ฝนตกหนัก คุณคงกลับดึกสินะ"

เขา : อ่าน จม. ของเธอ ครุ่นคิด นั่นสินะ ฝนตกหนักแบบนี้ ทางเข้าบ้านคงน้ำท่วม รอให้น้ำลดลงหน่อยค่อยเดินเข้าบ้านดีกว่า ว่าแต่ – ระหว่างนั้น เขาจะทำอะไรดีนะ? (คิด)  เขาอมยิ้ม พิมพ์ จม. ตอบเธอไป