ทบทวน (๓) : ความประทับใจ

 

 

ในขณะที่บางคนกำลังเสพรส-สวรรค์จากของเหลวสีอำพันเหล่านั้น พวกเขาสวมใส่เสื้อผ้ากันหนาว ปิดพื้นที่ส่วนที่จะเป็นเนื้อหนังเพราะเกรงว่าพื้นที่เหล่านั้นมันจะไปประสานงาเข้ากับความเย็นเชียบภายนอก

พวกเธอ หาได้สะทกสะเทือนต่อความเย็นดังกล่าว  อีกทั้งยังไม่แยแสต่อสายตาลามกจกเปรตที่มองพวกเธอเหมือนกับ จะกินรองท้องก่อนที่ของเหลวจะเสริฟถึง

ให้ตาย-ผมกำลังกลืนน้ำลาย  เพราะพวกเธอหรือว่าของเหลวสีอำพันนั้น?

เขียนไว้เมื่อ : วันที่ 23 ธันวาคม 2547 เวลา : 0:50:00

ทบทวน (๒) : โดยหวัง-ทรมานคนแก่ :-)

จอสีดำ-ข้าวต้ม-คนแก่ : วันที่ 16 ธันวาคม 2547
เวลา : 20:10:00

9/12/2547 หลังจากที่ผมได้มี blog เป็นของตัวเองได้แค่วันเดียว โดยหวังว่าจะให้ blog แห่งนี้เป็นหลักแหล่งทางจิตใจสักหน่อย  โดยหวังไว้ว่าจะให้ตัวเองได้ลองทำอะไรจริงๆจังๆกับเขาสักที หลังจากที่ไม่ค่อยมีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

(และอื่นๆอีกมากมาย)

ทบทวน (๑) : เมื่อเริ่มเขียน

 

28-07-2552

อิอิ

พอเข้ามาในห้องเขียนแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเหล่ไปเห็นตารางวันเดือนปี
พศ. เขาให้ไว้แค่ปี 2553 นะ
มีเวลาเขียนในนี้อีก ปีกว่าสินะ : )
มาเขียนอะไรกันดีกว่า

…

memo : ดอกฝน-บานแล้ว

หลังฝนซา ฟ้าเปิด

ดอกฝนเบ่งบาน

ขานไข – ความหมาย  อันใดกัน?

mome : นาน-นานจะหยุดที(จบ)

 

การพักผ่อนคืออาหารอีกชนิดของร่างกาย

-รงค์ วงษ์สวรรค์-

วันหยุดที่ร่มรื่นและสงบพอสมควร-เท่าที่เห็นและสัมผัสรู้ สมควรเป็นอย่างนั้น ยิ่งถ้าหากลืมเรื่องราวร้อนรนใจบางเรื่องได้ นั้นจะเป็นความรื่นรมณ์สงบแสนวิเศษสุดในรอบเดือน

mome : นาน-นานจะหยุดที(๔)

วันหยุด(๔) : วันเด็กแห่งบ้าน ๒ : ฝนชมพู มาแล้ว และ ไข่ดาวของนู๋ เจน

เมื่อรถของน้องชายจอดเทียบหน้าบ้าน คุณลุง(ผม)ก็วิ่งไปหาหลานสาวก่อนน้องชาย ฝนชมพูยิ้มหวานแต่ไกล เธอกำลังอยู่ในวัยที่เรียนรู้และกำลังรับเอาสิ่งต่างๆรอบข้างอย่างเต็มใจพร้อมรอยยิ้มกระจุ๋มกระจิ๋ม-น่ากอด : )