หนังสือหนังหา : Boy ’s story

เรียนมารขาวที่เคารพ

อ่านจดหมายเล่าเรื่อง “เล่นกับโลกไกลบ้าน” จากท่านแล้วให้ความรู้สึกผ่อนคลาย และตัวอักษรงดงามของคุณกิจการ ช่วยชูวงศ์ นามปากกาในหมู่บ้านว่า Raintree ยังโลดแล่นอยู่ที่นี่สว่างวาบขึ้นมาในความคิด

อา .. ว่าแล้วก็ยิ่งคิดถึง ..

เอาละ เข้าเรื่อง ๆ ..

แรกเริ่มเดิมที ข้าพเจ้าหยิบหนังสือบาง ๆ มาเล่มหนึ่งค่ะ คาดว่าจะอ่านจบได้อย่างรวดเร็วแล้วก็เอามาเล่าได้เป็นตุเป็นตะ นั่นก็คือ

นวนิยายขนาดสั้น นกดวงจันทร์ เรื่องของนกปีกหักกับนกไม่มีขา อภิชาติ เพชรลีลา ..

พลิกไปดูปกหลังข้าพเจ้าขอตัดตอนที่เค้าพิมพ์มาท่อนหนึ่งดังนี้

ผมเป็น “นกปีกหัก” ของยิบราน แม้ว่าไม่อยากเป็น ผมอยากเป็น “นกไม่มีขา” ของหว่อง คาไว แต่ไม่มีวันได้เป็น ..

หนังสือไม่หนาค่ะ กระดาษก็ถนอมสายตา แต่ว่าข้าพเจ้าไม่มีเวลาที่จะนั่งอ่านได้รวดเดียวจบ เวลานี้อ่านจบแล้วจบแบบตะกุกตะกัก เลยยังไม่กล้าเอามาเล่า ยกยอดไปสัปดาห์หน้านะคะ ขอสัมปทานพื้นที่ในบ้านนี้ต่ออีกสักตอนค่ะท่าน ((ขอกันดื้อ ๆ นี่ล่ะ 555+))

ทั้งประโยคปิดท้ายในจดหมายของท่านที่ว่า “เราไม่ได้แก่ขึ้นเลย … เราเพียงเล่นน้อยลงก็เท่านั้น ” ทำให้ข้าพเจ้าตัดสินใจเขียนถึงหนังสืออ่านเล่น ประเภทวรรณกรรมขำขันมาเล่าให้อ่านละกัน

แต่น แตน แต้นนนนน .. !! ขอต้อนรับท่านสู่

Ha Jung Boy , summer fast song ..
(( ชื่อภาษาไทยว่า เพลงรักในผายลมร้อน ))
Story by : ว.แหวน ..
Illustrated by : Mui ..
สำนักพิมพ์ : ใยไหม ..

หน้าปกเป็นภาพวาดชายหนุ่ม ที่คาดว่าหน้าตาจะหล่อเหลาเอาการ กับสุนัขไม่ทราบสายพันธุ์ยืนน้ำตาไหลพรากในเครื่องแต่งกายไม่ไม่น่าหมายปองเอามาสวมใส่ในบ้านเรานัก มีคำโปรยที่หน้าปกว่า “เมื่อความรักที่รอคอยเดินทางมาถึง … เขาจะจัดการกับชีวิตอย่างไร ? หนึ่งหญิง หนึ่งชาย หนึ่งสุนัข กับความรักที่มาพร้อมความร้อน ฮา และหน้าด้าน”

.. ท่านรู้จัก Boy ไหมคะ ? ..
.. รู้จักเจ้าจุ่นไหมคะ ? ..

อ่า ข้าพเจ้าถามท่านที่เผลออ่านมาถึงตรงนี้น่ะค่ะ ไม่กล้ารบกวนถามท่านมารขาวหรอกน่า ก็ท่านเป็นคนบอกข้าพเจ้าเองนี่นาว่าตอนใหม่ล่าสุดเค้าวางแผงขายแล้ว ถึงได้คว้ามาพ่นตัวหนังสือนี่ได้

ข้าพเจ้ารู้จัก นาย Boy และ เจ้าจุ่น จากหนังสือเรื่อง “ Boy ’s story” ขณะไปนั่งรอเพื่อน เล่มนั้นมีคำโปรยหน้ามันส์ดีค่ะ จำได้ลาง ๆ ว่า “ซื้อไปเถอะครับ ยืนอ่านนาน ๆ มันเมื่อย !!” ดูเค้าสิ อ่านแล้วเจ็บ ๆ คัน ๆ ในหัวใจซะไม่มี จากวันนั้น เรื่องราวของ นาย Boy สถาปนิกสุดเซอร์ กับ เจ้าจุ่น หมาสุดหล่อ ก็ติดอยู่ในสมองซีกซ้ายและขวาของข้าพเจ้าในทันที

หนังสือเรื่องนี้จัดอยู่ในหมวดวรรณกรรมขำขัน อ่านวันละนิด จิตแจ่มใส แต่เด็ก ๆ ควรอ่านในวิจารณญาณของผู้ใหญ่ค่ะ อ่า ไม่ได้ติดเรตหรอกนะคะ ((เอ หรือว่าติดหว่า ? )) แต่ว่ามัน .. เอ่อ .. มัน .. อ่า .. น่า เอาเป็นว่าข้าพเจ้ายังไม่แนะนำให้เด็กต่ำกว่า 15 ขวบอ่านละกัน

ตอนเพลงรักในผายลมร้อนเล่มนี้ไม่ทำให้ข้าพเจ้าผิดหวัง เพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้นั่นเอง จะว่าไปแล้ว การตั้งความหวังในการอ่าน นี่ก็ส่วนหนึ่งที่ทำให้อรรถรสลดลงได้อย่างไม่น่าเชื่อนะคะ อย่างที่อ่าน เพชรพระอุมาภาค 1 ภาค 2 และ ภาค 3 ท่านว่าภาคไหนสนุกกว่ากัน ? ตอบในใจก็ได้ค่ะ หลายคนบอกเหตุผลได้เป็นฉาก ๆ ว่าเพราะสิ่งนั้น เพราะอย่างนี้ แต่บางทีลืมให้เหตุผลที่เกิดจากความคาดหวังที่มากเกินไปของตัวเอง

อ่า !! ข้าพเจ้านี่ช่างเฉไฉออกไปนอกเรื่องได้ตลอดเวลาเสียจริงค่ะ มาพูดถึงเรื่องราวในหนังสือที่เล่าถึงนี่ต่อนะคะ ข้าพเจ้าอ่านไปยิ้มไป ชอบใจการเล่าเรื่องของผู้แต่ง ทั้งการเล่าผ่านตัวอักษรและการเล่าผ่านภาพวาด คำคมดี ๆ ก็มีแทรกเป็นระยะด้วยนา อย่างในหน้าที่ 50 เขียนว่า

.. ความรัก คงเหมือนสายลมหน้าร้อน … กว่าจะพัดผ่านมาสักที ก็เล่นเอาเหงื่อท่วมตัว .. แต่พอผ่านมาทีไร ก็กลับทำให้ร้อนกายร้อนใจยิ่งกว่าเดิม ..

วุ้ย !! คมซะไม่มี แต่พอมองไปที่รูปประกอบก็ทำเอามุมปากกระตุกซะงั้น วาดอะไรขอไม่บอกค่ะ ไปหาดูเอาเองละกัน เกรงใจสำนักพิมพ์เค้าน่ะค่ะ

ความเห็นโดยสรุปสำหรับวรรณกรรมขำขันเล่มนี้ ความหนา(ไม่รวมปก) 206 หน้า ราคา 149 บาท ข้าพเจ้าว่าแพงไปหน่อยสำหรับการซื้อหารอยยิ้มและเสียงหัวเราะ แต่ขนาดก็เหมาะสำหรับพกพาไปอ่านเพื่อเพิ่มความสำราญในชีวิตค่ะ .. ชะเอิงเอย

ด้วยความเคารพเช่นเคย
-มารดำ-